۞ امام علی (ع) می فرماید:
برخی هنرستانی شهرستان باغملک، با قدمتی نزدیک به سه دهه، در بافتی فرسوده، کارگاههایی غیر استاندارد، کلاسهای ناکافی، بدون کولر ، با ابزار تجهیزات قدیمی منسوخ فعالیت میکنند، و در مواردی مشاهده شد، هنرستانی با نزدیک به ۴۰۰ نفر دانشآموز و پرسنل حتی از داشتن یک آبسرد کن سالم برای استفاده دانش آموزان محروم میباشد، بخشینگری ، کم توجهی به ضروریات آموزش، عدم شناسایی مطلوب نقاط هدف در توزیع عادلانه سرانه باعث کاهش کیفیت آموزش شد.
بی توجهی اداره نوسازی مدارس استان خوزستان، به هنرستانهای فنی باغملک
هنرستان های فنی استان خوزستان نیازمند توجه ویژه
نظر به اهمیت و جایگاه آموزش های فنی و حرفه ای و کاردانش در تربیت نیروی انسانی متخصص و ماهر، بیشتر هنرستانهای سطح کشور و بخصوص خوزستان که با تمام ظرفیت ممکن در زمینه صنعت نفت وگاز، پتروشیمی و بنادر غنی، فولاد و … فعال است، هنوز از نظر تجهیزات و اعتبارات در حد مطلوب نبوده و این هنرستان ها مورد بی مهری قرار گرفته و نیازمند توجه ویژه اند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی عصرباغملک ؛ در اجرای سیاست های مقام عالی وزارت در رشد و توسعه کمی و کیفی آموزش های مهارتی، کیفیت بخشی به آموزش های فنی حرفه ای و کاردانش در اولویت قرار گرفته اما هنوز تا رسیدن به اهداف مورد نظر راهی طولانی در پیش است. قدمت آموزشهای فنی و حرفهای از زمان تاسیس نخستین هنرستان در سال ۱۳۰۵ در ایران به حدود ۱۰۰ سال میرسد. علیرغم اینکه در سالهای اخیر تلاشهایی برای رشد کمی و کیفی این آموزشها صورت گرفت، اما هنوز کیفیت آموزش این شاخه نتوانسته سطح توقعات طراحان آن را برآورده کند.
اصولاً «فلسفه توسعه هنرستان، ورود دانشآموز به بازار کار است» و باید گفت “دانشآموزان مراکز فنی و حرفهای، هنرستانها و مراکز کاردانش پس از اخذ دیپلم میتوانند مستقیم به عنوان یک کارآفرین وارد بازار کسب و کار و تولید شوند لذا باید بتوانیم در مدت کوتاهی دانشآموزانی را که به سمت هنرستانها سوق دادیم، به لحاظ علمی غنی کنیم”.
هنرستان های فنی حرفه ای و کاردانش در استان خوزستان با مشکلات و کمبودهایی روبرو است که از جمله ی آن مواد میتوان به کم توجهی به تجهیز و ارتقاء سالانه و عدم توجه به اصول حرفه ای در مدیریت هنرستان های فنی، استهلاک تجهیزات که به دلیل کمبود اعتبارات نمی توان تجهیزات مناسب را جایگزین کرد و اگر هم اعتباراتی باشد پاسخگوی نیاز هنرستان ها نیست، اشاره کرد.
از طرفی سرانه در نظر گرفته شده برای اداره کردن هنرستان ها بسیار ناچیز است و کمک های مردمی به هنرستان پاسخگوی نیازها نیست و در زمینه ی کمک های مردمی و اولیاء هنرجویان هنرستانی جهت جبران بخشی از هزینه های جاری، فی الواقع باید فرهنگ سازی مناسبتری از سوی مشاوران هنرستانها و مدیران مربوطه آنهم به طور گسترده برای توجیه و جذب همکاری بیشتر از سوی اولیا صورت پذیرد.
بی شک متناسب با توسعه کمی هنرستان ها، نوسازی مدارس باید برای احداث هنرستانها جدید و تامین وسایل آموزشی استاندارد و با توزیع عادلانه در سطح استان اقدام شود، اما بی توجهی در این رابطه و عدم برنامه ریزی، مطلوب مشکلات را برای هنرستان ها ایجاد خواهد کرد.
یکی از ارکان اصلی در هنرستانهای فنی داشتن کادری فنی ، مشاوران توانا و حرفهای جهت بررسی و کمک به بهبود ناهنجاریهای ممکن است. که متاسفانه ساعت تخصیص مشاوره در هنرستان ها را معمولاً کمتر از شاخه نظری تعریف شده و یا به هنرستانها مشاور تعلق نمی گیرد!! و این در حالی است که این دانش آموزان هنرستانی (هنرجو) با توجه به پیچیدگیها و تنوع زیاد و ناهنجاری نیازمند مشاورهی قوی و تخصصیتر اند. مشاوره باید نیروی ثابت هر روز در کنار مدیر و معاونان هنرستانها باشد چرا که این هنرستانها حداقل روزی دو تا سه بار نیازمند مشاوره هستند.
مدیران این هنرستانها غالباً هیچ گونه ابزار قدرتی و در برابر ، هنرجویان، هنرآموز، مربی و اولیا نداشته و نمی توانند کاری انجام دهند.
هدایت تحصیلی دانش آموزان به خوبی انجام نمی شود و عموماً دانش آموزانی که دارای پایین ترین سطح علمی هستند وارد هنرستانها میشود. در حال حاضر درصد زیادی از سال اول متوسطه با فرمهای معروف به شش امضا وارد این هنرستانها شده و کار در هنرستانها را برای دبیران و هنرآموزان سختتر می کنند.
باید بر این نکته تاکید داشت که هنرستانهای کاردانش بهترین و سریعتر راه برای رسیدن به بازار کار، اما آخرین راه نیست. این در حالی است که دانش آموزان با نمرات پایین برای ادامه تحصیل به این رشته ها می آیند. از طرفی وجود فرمهای هدایت اجباری . این امر موجب افت تحصیلی در هنرستان ها می شود که باید از نظر کیفیت بخشی به هنرستان ها توجه شود اما اعتبار خاصی در این حوزه وجود ندارد تا کلاس های جبرانی و تقویتی برای آنان تشکیل شود.
تجهیزات هنرستان ها متناسب با تکنولوژی روز نیست و برخی از تجهیزات کارگاه ها از رونق افتاده است و باید به روز شود. افزایش ساعت کار هنرستانها نسبت به متوسطه نظری، نبود انبار دار، استخدام نشدن استادکار در هنرستانها، مشکلات تغذیه و ساعت طولانی آموزش در طول روز را از دیگر مشکلات عنوان کرد. از سوی دیگر باید گفت: هزینه سرانه هنرستانها جوابگوی حداقل نیازهای هنرستان ها نمی باشد و از تمکن مالی خانواده ها نیز به دلایلی نمی توان استفاده کرد که این امر باید به صورت جدی مورد توجه قرار گیرد.
بی توجهی آموزش و پرورش به هنرآموزان هنرستانهای فنی و کاردانش
به دلیل اینکه تعداد زیادی از دانش آموزان کشور در هنرستانها درس می خوانند و در نظام جدید اموزشی و هنرستانها سه ساله شده اند؛ لازم است مشکلات فعلی مورد توجه مسئولان وزارت آموزش و پرورش قرار گیرد و در حل آنها اقدامات مورد نیاز را انجام دهند. از جمله موارد اساسی که پایه ی مشکلات می باشند می توان به موارد زیر اشاره داشت:
طبق مقررات آموزش و پرورش که از بدو تاسیس هنرستان ها در سال های دهه ۷۰ ابلاغ گردید، کارگاه عملی باید حداکثر با ۱۶ هنرجو برگزار شود. در حالی که کارگاه عملی هنرستان ها با ۲۰ تا ۳۰ نفر هنرجو (دانش اموز) با یک هنرآموز به اجبار و برخلاف میل هنرآموز، عرف و قانون با کمترین امکانات بدون توجه به سرانه فضای آموزشی و کارگاهی سهم هر هنرجو برگزار می شود.
طبق مقررات فوق، کارگاه ها باید ۳۶ ساعت سرپرست بخش، استاد کار، انبار دار داشته باشند و باید به تمام لوازم و تجهبزات مورد نیاز برای کار عملی مجهز باشند. همچنین باید مدیریت هنرستان فنی باشد تا با هنر آموزان تعامل داشته و سریع مشکلات را بر طرف نماید، در حالی که امروزه به بهانه صرفه جویی از نیروهای ذکر شده در تعداد کمی از هنرستانها وجود دارد یا در صورت وجود به جای کمک به هنر آموزان در خدمت نیروهای اداری هستند.
یکی از بزرگترین مشکلات فعلی مدارس به خصوص هنرستان ها، برابری تقریبی تعداد معلمان و کادر اداری می باشد و خود را جدا از معلمان می پندارند و در مسائل تربیتی و آموزشی معلمان را تنها می گذارند.
یک مثال واضح بر عدم همکاری ادارات، کادر اداری مدرسه و معلمان ؛ عدم درک متقابل در تجهیز کارگاهها می باشد. آنها ۳۰ دانش آموز را با یک هنر آموز به کارگاه می فرستند، در حالی که تعداد میزها، فضای کارگاه و سایر امکانات متناسب با این جمعیت نیست و علاوه برآن امکان حادثه آفرینی در این شرایط به دلیل محیط کارگاهی وجود دارد. به چه دلیل به بهانه صرفه جویی و کاهش هزینه ها باید به هنر آموزان ظلم شود؟ چرا مسئولین ادارات یا اداره کل جهت بررسی وضعیت سالی یک بار به هنرستان ها سر نمیزنند یا مدیران انتصابی و همسو با آنان در ارائه گزارش وضعیت هنرستان به ادارات و اداره کل کوتاهی می کنند؟
بحث مدیریت در هنرستانها دلسردی هنرآموزان و کادر هنرستانی: اگر می خواهیم دانش آموزان را به جهت مشکل اشتغال به سوی هنرستان ها هدایت کنیم، باید مدیران آگاه دلسوز و فنی و مطابق نظر اکثر هنرآموزان هنرستان بر سر کار بیایند نه اینکه ادارات یک سال قبل از اتمام مدیریت مدیر فعلی، فردی غیر فنی، ضعیف و مطابق سلایق سیاسی خود را برای مدیریت هنرستان و یا معاونتها انتخاب کند.
سرانه مالی جوابگوی نیازهای نیست و مدیران هنرستانهای باید با از خودگذشتگی، امور روزانه هنرستان را بچرخانند. وقتی وضعیت مالی خانوادههای مناطق محروم ضعیف باشد، پس خبری از مشارکت اولیا هم نخواهد بود.
همچنین حق فنی هنرآموزان و همکاران فنی حذف شده است، در صورتی که کار در هنرستان های فنی، هنرجویان و شرایط کارگاهی به مراتب مشکلات و سختی های خاص خود را دارد که این مهم با اضافه کردن حق فنی شاید اندکی سبب دلگرمی باشد. مدت زمان تحصیلات دانشگاهی برخلاف دانشگاه فرهنگیان و تربیت معلم در سنوات خدمتی آنان محاسبه نمیشود.
برخی هنرستان شهرستان باغملک، با قدمتی نزدیک به سه دهه، در بافتی فرسوده، کارگاههایی غیر استاندارد، کلاسهای ناکافی، بدون کولر ، ابزار تجهیزات قدیمی منسوخ فعالیت میکنند، و در مواردی مشاهده شد، هنرستانی با نزدیک به ۴۰۰ نفر دانشآموز و پرسنل حتی از داشتن یک آبسرد کن سالم برای استفاده دانش آموزان محروم میباشد، بخشینگری ، کم توجهی به ضروریات آموزش، عدم شناسایی مطلوب نقاط هدف در توزیع عادلانه سرانه باعث کاهش کیفیت آموزش شد.
حق سختی کار، حق لباس، در حکم کارگزینی هنر آموزان و عوامل هنرستانی وجود دارد اما مبلغ ناچیزی است که قابل عرض نیست. همچنین حق لباس هنرآموزان چند سالی است که پرداخت نشده است.
به قلم، احمد محسنی پارسا/ کارشناسارشد و هنرآموز هنرستانهای آموزشوپرورش
این مطلب بدون برچسب می باشد.
تمامی حقوق این سایت محفوظ است.
