۞ امام علی (ع) می فرماید:
این نوازنده در پایان با وجود تمام سختیهای مسیر هنری خود گفت: «اگر دوباره به گذشته بازگردم، باز هم موسیقی را انتخاب میکنم؛ اما این بار با تجربه بیشتر، برنامهریزی بهتر و استفاده از فرصتهایی که در گذشته در اختیار نداشتم.»
گفتوگو با علی حاجتی؛ روایت سالها عشق، سختی و ماندن پای موسیقی
به گزارش پایگاه خبری عصرباغملک ؛ علی حاجتی، نوازنده موسیقی، در گفتوگویی صمیمی از مسیر پر فراز و نشیب خود در دنیای هنر سخن گفت؛ مسیری که از علاقه دوران کودکی آغاز شد و با وجود محدودیتهای مالی، مخالفتهای خانوادگی، نبود امکانات آموزشی و مشکلات معیشتی، هرگز متوقف نشد.
وی با اشاره به اینکه در دوران کودکی امکان حضور در کلاسهای موسیقی وجود نداشت، اظهار کرد: «یادگیری موسیقی را با کمترین امکانات و بهصورت خودآموز آغاز کردم. برای تهیه نخستین ساز و تجهیزات، با سختی فراوان کار کردم و هزینه آن را خودم تأمین کردم.»
حاجتی با بیان اینکه سالها بهصورت تجربی فعالیت کرده است، افزود: «پس از سالها نوازندگی، احساس کردم برای پیشرفت بیشتر باید موسیقی را بهصورت علمی دنبال کنم. به همین دلیل نزد استاد زعفرانی در اهواز آموزش دیدم و برای شرکت در کلاسها، با وجود مشکلات مالی، ساعتها در گرمای اهواز منتظر میماندم تا بتوانم از آموزش اساتید بهره ببرم.»
این نوازنده با تأکید بر اینکه هنر نیازمند سالها تمرین، صبر و پشتکار است، گفت: «بسیاری تنها نتیجه نهایی را میبینند، در حالی که پشت چند دقیقه اجرا، سالها تلاش، تمرین و تحمل سختی نهفته است.»
وی با اشاره به نقش موسیقی در زندگی انسان اظهار داشت: «موسیقی علاوه بر جنبه هنری، در رشد فکری کودکان، افزایش تمرکز و آرامش روحی افراد تأثیرگذار است و خانوادهها میتوانند با نگاهی متعادل، فرزندان خود را به یادگیری هنر تشویق کنند.»
حاجتی در ادامه با بیان برخی مشکلات جامعه موسیقی، خواستار توجه بیشتر مسئولان به هنرمندان شد و گفت: «هنرمندان سالها بدون چشمداشت برای فرهنگ این سرزمین تلاش کردهاند، اما همچنان با مشکلات معیشتی، کمبود حمایت و بیتوجهی به جایگاه هنر مواجه هستند. انتظار داریم مسئولان با ایجاد زیرساختهای مناسب، حمایتهای مؤثر و تقویت فعالیتهای فرهنگی، زمینه رشد هنرمندان را فراهم کنند.»
وی همچنین تأکید کرد: «جوانان علاقهمند به هنر، در کنار آموزش حرفهای، باید تحصیلات و مهارتهای شغلی خود را نیز جدی بگیرند تا آیندهای مطمئنتر داشته باشند.»
این نوازنده در پایان با وجود تمام سختیهای مسیر هنری خود گفت: «اگر دوباره به گذشته بازگردم، باز هم موسیقی را انتخاب میکنم؛ اما این بار با تجربه بیشتر، برنامهریزی بهتر و استفاده از فرصتهایی که در گذشته در اختیار نداشتم.»
در ادامه این گفتوگو، علی حاجتی با تأکید بر اینکه مطالبه او صرفاً شخصی نیست، اظهار کرد: «خواسته من فقط برای خودم نیست؛ آرزو دارم شرایطی فراهم شود که همه هنرمندان بتوانند با آرامش به فعالیت فرهنگی و هنری بپردازند. هیچ مطالبهای برای هنرمند بالاتر از امنیت معیشتی نیست.»
وی افزود: «وقتی یک هنرمند برای آمادهسازی یک برنامه یا اجرای صحنهای، روزها و گاهی هفتهها زمان صرف تمرین، مطالعه و هماهنگی میکند، در واقع بخشی از زندگی شخصی و فرصتهای کاری خود را وقف فرهنگ جامعه کرده است. یک اجرای یکساعته حاصل ساعتها تلاش و تمرین مستمر است و نباید این زحمات نادیده گرفته شود.»
حاجتی با اشاره به مشکلات بیمه و حمایتهای رفاهی هنرمندان گفت: «بسیاری از هنرمندان توان پرداخت هزینههای بیمه را ندارند. انتظار ما این است که سازوکارهای حمایتی به شکلی طراحی شود که هنرمند بتواند از حداقل امنیت شغلی و رفاهی برخوردار باشد و بدون دغدغه معیشت، فعالیت حرفهای خود را ادامه دهد.»
این نوازنده همچنین بر ضرورت حمایت عملی از هنرمندان تأکید کرد و افزود: «هنرمندان سالها برای اعتلای فرهنگ شهر و کشور تلاش کردهاند و بارها بدون چشمداشت مالی در برنامههای فرهنگی حضور داشتهاند. اگر حمایت مؤثری از آنان صورت گیرد، انگیزه و توان بیشتری برای خدمت به جامعه خواهند داشت.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به دشواریهای مسیر هنری اظهار کرد: «طبیعی است که انسان گاهی از بیمهریها و مشکلات دلسرد شود، اما هنر از زندگی من جداشدنی نیست. اگر بار دیگر فرصت انتخاب داشته باشم، باز هم هنر و موسیقی را برمیگزینم؛ البته با تجربه و برنامهریزی بیشتر.»
حاجتی در پایان خاطرنشان کرد: «هنرمندان سرمایههای فرهنگی جامعهاند. هر اندازه به معیشت، امنیت شغلی و کرامت آنان توجه شود، جامعه نیز از نظر فرهنگی و فکری پویاتر و توانمندتر خواهد شد. امیدوارم با همدلی و حمایت بیشتر، هنرمندان بتوانند با انگیزهای مضاعف در مسیر رشد فرهنگ و هنر این سرزمین گام بردارند.»
این مطلب بدون برچسب می باشد.
تمامی حقوق این سایت محفوظ است.
